Кырдымкар (важся кар)
Кырдымкар (рочӧн Кырдымское городище) — Родановскӧй археологическӧй культураись важся кар. Вӧлі олана X-XIV сёвоэзын.
Инас
Кырдымкар важся карыс иналӧ 4 км ылынаын кӧркося Кырдым деревнясянь (ӧння кадӧ Юсьвинскӧй районісь Урманлӧн тор) Кырдым шор дорын[1]. Важся карыслӧн ыждаыс 4,5 сюрс м².
Ним аркмӧм
Кырдымкар нимыс аркмӧм кык кывторись: медодззаыс тӧдтӧм этимологияа «кырдым» кыв, сія ӧтлаӧтӧм коми «кар» кывторкӧт. А. С. Кривощёкова-Гантман сьӧрті -кар (-кор) компонентыс перем ӧткывья вежӧртаснас вӧлі «йӧрйӧм оланаин», «увтыр оланаин»[2]. «Кар» кывторья топомниммес ӧддьӧн важӧсь, аркмӧмӧсь ананьинскӧй да ломоватовскӧй археологическӧй культураэз кадӧ. Ӧнӧдз Пермскӧй крайын эмӧсь оланаиннэз, кӧдналӧн ниммес аркмӧтӧмӧсь сія компонентӧн (Кудымкар, Канкар, Дӧйкар, Важкар, Изкар, Редикар, Крымкар, Пыскар, Майкар). Коми-Пермяцкӧй округын эмӧсь оліссезтӧм важ оланаиннэз (Дзугыркар, Кочкар, Зырянкар, Чумкар, Курӧгкар да с.о.).
Туялӧм
1873 воӧ важся кар коляссис петіс киев типа керӧм эзысь кикытш, кык эзысісь керӧм кӧртӧм. Нія сюрисӧ Теплоуховвез коллекцияӧ. 1938 воӧ важся карсӧ туяліс Михаил Талицкий. Сэсся туялӧмыс эз мун[1].
Кырдымкарись адззӧм йӧгра типа уна берсятор[3].
Р. Д. Голдина сьӧрті важся карыс ломоватовскӧй культураись[4][5].
Мӧдік
Одзза кадӧ важся карсӧ шувлісӧ Шараповскӧй городищеӧн, Старая Шарапова деревня ним сьӧрті. Ӧння кадӧ Урман оліссез шуӧны важ кар Вогульскӧй городищеӧн[1].
Пасйӧттэз
Эта статья вылӧ озӧ ыстісьӧ Рувикиись мӧдік статьяэз. |
- ↑ 1 2 3 [Кырдым, городище] База данных «Памятники, памятные знаки, исторические здания и места Коми-Пермяцкого округа» // Коми-Пермяцкий окружной государственный архив
- ↑ Кривощекова-Гантман А. С. Откуда эти названия? Пермь: Перм. кн. изд-во, 1973. 109 с. — С. 31.
- ↑ Финно-угры и балты в эпоху средневековья / Отв. ред. В.В. Седов; авт. Л.А. Голубева, В.А. Могильников, В.В. Седов, Р.Л. Розенфельдт. — М.: Наука, 1987. — 512 с. — С. 172.
- ↑ Перескоков, М. Л. Пермское Приуралье в финале раннего железного века : монография / М. Л. Перескоков. — Пермь : ПГНИУ, 2018. — 320 с. — С. 315.
- ↑ Голдина, Римма Дмитриевна. Ломоватовская культура в Верхнем Прикамье / Р. Д. Голдина. - Иркутск : Издательство Иркутского университета, 1985. - 279, [1] с. : [3] л. ил., ил. // Национальная библиотека Удмуртской Республики